در تاریخ نشل، اتفاقهایی وجود دارد که شاید کمتر دربارهشان شنیده باشیم؛ اما برای شناخت امروزِ روستا، دانستنشان مهم است. یکی از این اتفاقها، ماجرایی است که بعدها در روایتهای محلی با عنوان «انقلاب نشل» شناخته شد. مراتع بالادست نشل، از گذشته بخش مهمی از زندگی دامداری مردم روستا بودند. مراتعی مانند پیشکوه، رسم، درنه، هنزا، خشکلارک، بوم و سیوکلسر که زندگی و معیشت بخشی از اهالی با آنها گره خورده بود. پس از سالها اختلاف بر سر بهرهبرداری از این مراتع، در ۱۵ تیر ۱۳۵۸ و در روزهای پس از انقلاب، جمعی از اهالی نشل و نشلیهای ساکن شهرهای دیگر، همزمان با فصل کوچ دامداران سنگسری، راهی مراتع پیشکوه شدند. آنچه در ادامه اتفاق افتاد، تنها یک حضور کوتاه در ارتفاعات نبود. مردم برای استقرار دامداران نشلی، ساخت تلار و آغل و حفظ مراتع اقدام کردند و مدتی نیز در منطقه ماندند. این حرکت در روایتهای محلی به «انقلاب نشل» معروف شد؛ روایتی از دورهای که بخشهایی از جامعه نشل، برای موضوعی که آن را متعلق به منافع محل میدانستند، کنار یکدیگر قرار گرفتند. بیش از چهار دهه از آن روز گذشته است؛ اما عکسها و روایتهای آن دوره هنوز بخشی از حافظه جمعی نشل را تشکیل میدهند. «انقلاب نشل» یکی از فصلهای تاریخ معاصر روستاست؛ فصلی که ارزش دارد روایتش ثبت شود، پیش از آنکه بخشی از جزئیاتش در گذر زمان فراموش شود.