زندگی مادران نشلی در دهه سی (بخش اول)

زندگی مادران نشلی در دهه سی

نگارش و تهیه :
دکتر علی اسماعیل تبار نشلی

تنظیم : بهرام محمدی
مقدمه
صبح امروز در گذر از تونل خاطره ها ،آنگاه که مادران نقش خاطره شدند ،
این تلنگر به وجود آمد از مطالبی بنویسم ، که به نظرم تا حالا از یاد رفته و توجه و تحلیل نشده باقی مانده و مورد توجه قرار نگرفته
البته این برداشت و نظرات بنده می باشد و ممکن است خوانند گان عزیز دیدگاهی متفاوت و یا نظر و پیشنهادی جدید داشته باشند
چه زیبا و نیکو و پسندیده خواهد شد اگر همه عزیزان در این مباحث مشارکت بفرمایند تا
ضمن آگاهی نسل جوان
وقتی که نام مادران قدیم را می بریم بیشتر به اهمیت نقش وجودی آنها آگاه بشویم

فصل اول
آغاز مادر

برای درک بهتر مطلب باید در تونل زمان به سالهای حدود ۳۵ سفر نماییم برای مادرانی که هم اکنون مسن هستند
و با حال و هوا و وضعیت آن موقع روستا و بالاخص نشل آگاه شویم تا بتوانیم قضاوت بهتری راجع به شخصیت و رفتار آنها داشته باشیم
به این دلیل بحث را در چند پارا گراف مجزا مطرح می نمایم
ابتدا وضعیت اجتماعی
در آن موقع
برق نبود
لذا خانم منزل باید به فکر روشنایی شب
نفت و فتیله فانوس شب و چراغ گرد سوز و بخاری علاءالدین و چراغ والور بود و
شیشه ها تمیز و نفت ها پر می شد
آب لوله کشی نبود و باید آب از چشمه آورده می شد و این مهم به وسیله زن منزل ( بهتر است از این پس زنان تصور نماییم اعم از مادر منزل و دختر ش و عروسش)
و این آب هم برای آشامیدن استفاده می شد و هم برای شستشو حتی رخت و لباس و بهداشت فردی
نبود و به عبارت دیگر نه حمامی در منزل وجود داشت و نه ماشین لباسشویی لذا یکی از وظایف مادران حفظ بهداشت خانواده و بردن افراد مونث خانواده در روزی خاص که حمام عمومی روشن و آب گرم در خزینه بر قرار بود و
علاوه براین فرایند شستشوی لباسها با دست و بدون داشتن مایع شوینده در قدیم و با گرم کردن آب در پیت حلبی بیست لیتری روغن نباتی و آبکشی در کنار رودخانه که در فصل زمستان با آب یخ که یه لباس از آب در نیامده یخ می زد