۴ آسیاب آبی نشل؛ امروز فقط دیوارها مانده

زمانی که هنوز آرد و نان از فروشگاه نمی‌آمد، آبِ نشل بخشی از زندگی مردم را می‌چرخاند.

در روایت‌های محلی، نام چهار آسیاب آبی در نشل ثبت شده است؛ «بالا اسیو»، «میون اسیو»، «پایین اسیو» و آسیاب دیگری که در محل فعلی خانه حاج یوسف گرجی قرار داشته است.

آب از رودخانه و جوی‌های منشعب از آن مسیر می‌گرفت، از کنار باغ‌ها عبور می‌کرد و به پره‌های چوبی آسیاب می‌رسید. جریان آب، چرخ آسیاب را به حرکت درمی‌آورد و سنگ‌ها گندم را برای مردم روستا آرد می‌کردند.

«پایین اسیو» در انتهای روستا و کمی پایین‌تر از آستانه امیر شریف قرار داشت. آب آن از مسیر «آسیو کیله» و جوی منشعب از رودخانه اصلی تأمین می‌شد و سال‌ها بخشی از چرخه زندگی روستا بود.

اما آن چهار آسیاب دیگر وجود ندارند.

سه محل به مرور با ساخت‌وسازهای جدید تغییر کرده‌اند و از پایین اسیو هم دیگر خبری از آسیاب، چرخ و سنگ‌های آن نیست؛ فقط بقایای دیوارهای بنای قدیمی باقی مانده، چند تکه از یک گذشته که هنوز می‌شود از رویشان فهمید اینجا زمانی چه نقشی در زندگی نشل داشته است.

در سال ۱۳۹۶ نیز برای بنای در حال تخریب پایین اسیو اقداماتی برای مرمت انجام شد، اما این تلاش‌ها نتوانست آسیاب را به شکل گذشته برگرداند.

امروز اگر از کنار این دیوارها عبور کنیم، شاید در نگاه اول چیز خاصی نبینیم؛ اما همین بقایا یادگار زمانی هستند که صدای آب و چرخ آسیاب، بخشی از زندگی روزمره نشل بود.

چهار آسیاب؛ و از آن همه، تنها چند دیوار.