چاربیداران نشل؛ یک عکس، چند نام؟

چاربیداری یکی از مشاغل قدیمی نشل بود؛ روزگاری که هنوز جاده و خودرو، راه اصلی رفت‌وآمد نبود و جابه‌جایی بار و مسافر با قاطر، اسب و الاغ انجام می‌شد.

چاربیداران نشل با چند رأس چهارپا در مسیرهای مختلف رفت‌وآمد می‌کردند و بار و مسافر را میان نشل و آبادی‌های اطراف جابه‌جا می‌کردند. یکی از مسیرهای مهم، راه نشل تا خرم، پردمه، هفت‌تن و بایجان بود؛ مسیری که در فصل‌های پربرف گاهی از پردمه به سمت دایج تغییر می‌کرد. مسیر دیگری هم از نشل به سمت برزودشت، اندوار، اورین و سیاه‌بیشه می‌رفت و مسیرهایی نیز به سمت بندپی وجود داشت.

پشت این رفت‌وآمدها، کار و مهارت زیادی وجود داشت؛ از بستن پالان و محکم کردن بار با «کشی» و «باربن» گرفته تا استفاده از «تنگ»، «اوسار»، «رونکی»، «توره» و دیگر وسایل مخصوص چهارپایان.

از آن روزها، عکس‌هایی به‌جا مانده که بخشی از این زندگی و آدم‌هایش را ثبت کرده‌اند.

📸 در این پست، تصویر نخست نسخه باکیفیت‌شده و بازسازی‌شده از همان عکس قدیمی است و تصویر دوم، عکس اصلی و قدیمی دوران چاربیداری را نشان می‌دهد.

این تصویر با عنوان «دوران چاربیداری» در آرشیو اخبار و مطالب نشل منتشر شده و از آخرین نسل چاربیداران نشل یاد می‌کند؛ اما نام افراد حاضر در عکس برای ما مشخص نیست.

اگر کسی چهره‌های این تصویر را می‌شناسد، نامشان را برای ما بنویسد تا نام آدم‌های این قاب هم در آرشیو نشل ثبت شود.

📸 آرشیو اخبار و مطالب نشل
— نبض نشل